De basis om de tocht uit te rijden hebben ze al gelegd in hun vele
trainingskilometers. Coen ging als voorbereiding naar zijn geliefde
Italië. “Ze ademen daar het fietsen. Het is jammer dat de Tour for Life maar zo kort door Italië gaat”, zegt hij. Tijdens zijn verblijf in Toscane reed hij nog de
Gran Fondo della Vernaccia in San Gimignano. “Ik ben daar echt sterker van terug gekomen.” Later in het seizoen reed hij ook nog de Marmotte, waar hij in zijn derde deelname eindelijk goud haalde. Op de camping in Bourg d’Oisans kreeg hij gezelschap van teamgenoot Gert-Jan, die ook de Marmotte reed. Voor de kok uit Boxmeer was het een test omdat hij vlak daarvoor nog een aanrijding had gehad. “Ik hield daar een flink gekneusde schouder aan over en heb anderhalve week niet kunnen tillen.” De benen voelden in ieder geval weer goed bij Gert-Jan. Erik, die bij de eerste kennismaking al tot kopman was gebombardeerd, rijd straks met twee vingers in zijn neus de Tour for Life. Dat is tenminste de algemene gedachte in het team. Erik moet wel lachen om het idee dat hij geen training nodig zou hebben: “Als ik er niet voor train, red ik het ook niet. Ik heb het ook goed moeten plannen door mijn werk in de
wielerzaak. Ik stond om zes uur op om twee uur te fietsen ’s avonds deed ik nog eens drie uur. Nee, ik krijg het niet cadeau”, zegt hij lachend. Het verschil met de anderen in het team is volgens hem dat hij als amateur etappekoersen heeft gereden. Hij weet dus wat het is om meerdere dagen achter elkaar te fietsen. Zijn wijze les: “Alles wat je teveel doet in het begin betaal je later terug.” De belangrijkste vraag, of ze er klaar voor zijn, is voor de meesten in Team Fiets al geen vraag meer. Ze zijn klaar voor de start in Bardonecchia. Maar rustig wachten tot dat moment is niks voor Gert-Jan. “Ik moet bezig blijven. Die zaterdag voor de start als we al in Italië zijn wil ik nog wel even een stukkie fietsen.” Die dag is Marieke ook klaar voor de Tour for Life. Niet eerder, want drie weken voor de start antwoordt ze op de vraag of ze er klaar voor is met een resoluut ‘nee’. Eerst gaat ze nog twee weken trainen en acclimatiseren in de Alpen en rijdt ze nog de Marco Pantani-cyclo. “Dan heb ik nog twee dagen rust en dan ben ik er klaar voor”, verklaart ze. “Ik doe alles al optimaal, meer kan ik er ook niet aan doen.”